Od zawsze myślałem o fachu modela prężącego się po największych wybiegach u najwybitniejszych projektantów. Pół roku temu dostałem ofertę zaprezentowania się w sesji reklamowej jednej z fabryk zajmujących się wyrobami z nabiału – śmietana, kefir, ser biały. Nie zwlekając długo przyjąłem ofertę. Sesja miała się odbyć w studiu fotograficznym w wieżowcu niedaleko mojej dzielnicy. Kiedy do niego wstąpiłem zaskoczyły mnie klimatyzacja oraz ilość specjalistycznego ekwipunku w pełni przygotowanego do startu pracy. W środku znajdowała się trójka osób – najważniejszy fotograf, makijażystka a także specjalista od scenografii oraz ustawienia światła – jak się potem dowiedziałem będący w największym wymiarze odpowiedzialny za powodzenie sesji. Zleceniodawca zapragnął modela (w tym przypadku mnie) do reklam zewnętrznych – billboardów, plakatów oraz tych mających ukazać się w mediach drukowanych. Jako, że reklama dotyczyła naturalnych jogurtów owocowych tematem głównym były wiśnie, słońce, zieleń – po prostu natura. Pozowałem przed większość czasu się uśmiechając. Byłem rozliczany z tego aby w jak najbardziej przekonujący sposób wyrazić swój nieokiełznany zachwyt nad nowym produktem. Ja się zachwycałem, a fotograf robił zdjęcia
2. Nic prostszego, i to za bardzo dobrą płacę. Całość trwała kilka godzin. Po skończeniu sesji nie mogłem skierować wzroku na jogurt przez następnych kilka miesięcy. Fotki w których uczestniczyłem były tylko początkiem całego długiego procesu. Zdjęcia musiały zostać obrobione, uznane, wyłonione, by następnie eksperci mogli wymyślić wpadający w ucho slogan reklamowy i zaplanować kampanię w czasie. Plakaty w prasie i na ulicach pojawiły się dopiero po kilkudziesięciu dniach od mojej sesji reklamowej, natomiast jogurt pojawiać się na półkach sklepowych krótko potem. Nie mam pojęcia jak się sprzedawał, ale przyznać mogę, że w podobnej sesji wziąłbym udział raz jeszcze.